Categories
On-Going Novels Rajeswari Sivakumar

அத்தியாயம் – 16

Free Download WordPress Themes and plugins.

எபி 16
ஊருக்கு கிளம்பும் ஹரியை வழியனும்பவும், பிரியா கிளம்பும்வரை அவளுக்கு துணை இருக்கவும் அவர்களின் பெற்றோர்கள் அங்கே வந்திருந்தனர்.ஹரிக்கு விமானம் நள்ளிரவில்தான் என்பதால் காலையிலேயே வந்திறங்கியவர்களிடம் ஹரி ஹாலில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தான்.ஆனால் பிரியா அவர்களின் ரூமில் இருந்தாள்.
வந்ததிலிருந்து மகளின் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த சரளா,’இவ இன்னைக்கு என்னப் பண்ணி வைக்கப்போறாளோ?’என்ற திகிலிலேயே இருந்தார்.அவருக்கு தான் அவர் மகளின் நடவடிக்கைகள் அத்துப்படி ஆயிற்றே‘
‘இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் கிளம்பிடுவேன்…அதுவரைக்கும் ஆசையா என்கிட்ட பேசாம,இந்த லக்ஸ் ரொம்ப நேரமா அப்படி என்ன உள்ளப் பண்ணிட்டிருக்கா?’ என்ற எண்ணத்தில் தங்களின் அறைக்கு வந்த ஹரி அங்கே கட்டிலில் கவிழ்ந்துப்படுத்துக்கொண்டிருந்த பிரியாவின் முதுகு குலுங்கவே… அரண்டுப்போய் அவளருகில் சென்றான்.
“லக்ஸ்… பேபி! சோப்பு…! என்னடா பண்ற?அங்க ஹாலில் எல்லோர் கூடவும் இல்லாம ஏன் இங்க வந்து தனியாப் படுத்துட்டு இருக்க?தலை வலிக்குதா?என்னை பாரு லக்ஸ்! ஹேய்…சோப்புகுட்டி! திரும்பி என்னை பாரு…” என இவன்,அவளருகில் அமர்ந்து அவளை தன்பக்கமாய் திருப்ப முயற்சிக்க,
அவன் தொட்டதும் அவன் பக்கம் திரும்பியவள் பாய்ந்து அவனை இறுக்கக் கட்டிக் கொண்டாள்.
இது அவனின் இத்தனை மாத கல்யாண வாழ்க்கையில் முதல்முறை என்பதால், “ஹேய்…லக்ஸ் என்ன பண்ற?” என அவன் ஆனந்த அதிர்ச்சியில் அதிர்ந்து போய் கேட்க,
“ம்ம்ம்ம்… கட்டிப்புடிச்சிட்டு இருக்கேன்….” என இவள் அழுகுரலில் பதிலளித்தாள்.
“சூப்பர் சோப்பு-டா நீ! என்ன குட்டி… திடீர்ன்னு மாமன் மேல பாயற! என்ன மேட்டர்?” அடுத்து வரப்போவதை அறியாது இவன் அவளை அணைத்துக் கொண்டே, அசால்ட்டாய் கேள்வி கேட்க,
“நானும் உங்க கூட இப்ப வருவேன்!” என அமைதியாய் அவள் பதில் தந்தாள்.
முதலில் ஒன்றும் புரியாத ஹரி,”என்னடா லக்ஸ்! என்ன சொல்ற! எனக்கு ஒன்னும் புரியலை!” என்றான்.
“நான்… நீங்க இல்லாம இங்க… இருக்க மாட்டேன்! இப்ப நீங்க கிளம்பும் போது நானும் உங்க கூட வரப்போறேன்….” என தெளிவாக ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அழுத்தி அழுத்தி சொன்னாள் பிரியா.
அந்த அழுத்தத்தால் ஹரியின் ‘இரத்த அழுத்தம்’ எகிறியது.’என்ன சொல்றா இவ!’ என்பதைப்போல அவளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
திகைப்பில் இருந்த ஹரியிடம், “ஆமாம்… நான் இப்பவே உங்க கூட வரப்போறேன்…“ என மீண்டும் சொன்னாள்.
அப்போது தான் கொஞ்சம் நிலைமையை புரிந்துக்கொண்ட ஹரி,“நடக்கற விஷயமா லக்ஸ் இது?இப்ப தீடீர்ன்னு டிக்கெட் எப்படி கிடைக்கும்? நான் போகப்போறது பாரிஸ் கார்னரா? பஸ்ல ஏறி உக்காந்துக்கிட்டு டிக்கெட் எடுக்கலாம்னு நினைக்க!”என்று நக்கலாக கேட்டதற்கு,
“ஈஈஈ…” என படுக்கேவலமாய் பல்லைக்காட்டிவிட்டு, ”நீங்க சொன்ன ஜோக்குக்கு இப்படித்தான் சிரிக்கமுடியும்!” என சொன்னவள், “அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது… ஒன்னு நீங்க இப்ப போகாதீங்க… இல்ல என்னையும் கூட்டிட்டு போங்க!”என திட்டவட்டமான பதில் அவளிடமிருந்து வந்தது.
அதில் அயர்ந்துப்போனவனோ,“ஹேய் சோப்பு,விசா வந்தபோதும் கேட்டேன்,அப்புறம் எனக்கு டிக்கெட் போடும் போதும் கேட்டேன்… ‘நான் தனியா கிளம்பட்டுமான்னு?’அப்பல்லாம் வாய திறக்காம,நல்லா மண்டைய,மண்டைய ஆட்டிட்டு இப்ப இப்படி அடம் பண்ணா நான் என்னதான் பண்ணமுடியும்?” எனஅதட்டினான்.
“அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது!நான் உங்களைவிட்டுட்டு இங்க தனியா இருக்கமாட்டேன்!”
‘இதை.. இதைத்தானே இத்தனைநாளாய் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தான் ஹரி!இதற்குத்தானே ஆசைப்பட்டாய் ஹரிகுமாரா!’ என அவன் உள்ளம் குதியாட்டம் போட்டது.
“இப்ப சொல்றதை முன்னாடியே சொல்லியிருந்துக்கலாம்ல.நான் அதற்கு வேண்டிய அரேஞ்ஜ்மென்ட்ஸ் எல்லாம் செய்திருப்பேனே. ‘நீங்க இப்ப போகவேணாம், நாம சேர்ந்தே போகலாம்’னு சொல்லி இருந்திருந்தா, அப்படியே செய்திருக்கலாமே.” எனக் கடுப்புடன் ஹரிக் கேட்டதற்கு,
“ஒஹ்… அப்ப நீங்க உங்க ஜர்னிய தள்ளிப்போட பாசிபிளிட்டி இருக்கா?அப்ப ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை. அப்படியே செய்துடுங்க!” என படு கஷுவலாய் சொன்னாள்.
“அடியேய்… லாஸ்ட் மினிட்ல எப்படி அதை செய்ய முடியும்?”
“இப்ப ஒன்னும் லாஸ்ட் மினிட் இல்ல.உங்க ஃப்ளைட் கிளம்ப இன்னும் பன்னிரண்டு மணிநேரம், பாதிநாள் இருக்கு.அதுக்குள்ள அந்த ட்ரிப்பை கான்சல் பண்ணமுடியாதா?”
விபரமாக, விபரம் சொன்னவளை கொலைவெறியில் பார்த்தவன், இவளிடம் கோபமா பேசினா வேலைக்கு ஆகாது என்பதால், “லக்ஸ் குட்டி…இன்னும் இருபதே நாள்தான்-டா!கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோடா…. அப்புறம் நீ அங்க என்கிட்ட வந்துடலாம்.மாமாவே ஏர்போர்ட் வந்து உன்னை அழைச்சிக்கிறேன்”என தாஜா பண்ணினான்.
“இருபது…… நாள்! அவ்ளோ நாள் எல்லாம் என்னால அட்ஜஸ்ட் பண்ணமுடியாது…. ஒரு இருபது மணிநேரம்னா ட்ரை பண்ணலாம்….” என ‘போனால் போகிறது!’ என்றக்கணக்கில் சொன்னவள்”அப்ப நீங்க என்னைவிட்டுட்டு இரு…பது நாள் ஒரு கஷ்டமும் இல்லாம இருப்பீங்களா….?அவ்வளவு தானா உங்களுக்கு என்மேல இருக்கும் லவ்?” என கோபமாக கேட்டாள்.
“லவ்வா….” என அதிர்ந்த ஹரி, ”அது எங்க நம்மகுள்ள இருக்கு?” எனப் போட்டுவாங்க,
“அதை சொல்லத்தான் நான் உங்க கூட இப்போ வரேன்னு சொன்னது!அங்க போனதும் டீடைல்லா…இல்லல்ல ஃப்ளைட்டல சொல்றேன்.நானும் உங்ககூட இப்ப வருவேன்…”என சிறுக் குழந்தையாய் இவள் அடம் பிடித்தாள்.
“அய்யோ… ஏன்டீ… என்னை இப்படி படுத்தற?அன்னைக்கு நீதானடீ ‘ப்ளான் பண்ணதைப் போல நீங்க கிளம்புங்க,நான் பிறகு வரேன்’னு சொன்ன.அதை நம்பிதானே நான் எல்லாத்தையும் அரேஞ் பண்ணேன்.இப்ப வந்து இப்படி உயிரை எடுக்கறியே…!” என்ற இவனின் புலம்பலுக்கு,
“அது அப்போ… இது இப்போ!” என்ற இவளின் பதிலில் அவன் நொந்தேபோனான்.
“குட்டி… லக்ஸ்சோப்பு! கொஞ்சம் மாமன் சொல்றதை கேளுடா…” என கெஞ்சி,கொஞ்ஜி, “நான் இப்ப போறேன்… நீ உன்னோட அந்த எக்ஸாம்ஸ் எல்லாம் முடிச்சிட்டு வந்துடுடா… ப்ளீஸ்… குட்டி!நான் சொல்றதை கொஞ்சம் புரிஞ்சிக்கோடா…” என மீண்டும் வேண்ட,
“எனக்கு கண்டிப்பா எக்ஸாம் எழுதனும்னு ஒன்னும் இல்ல.’விசா’ கூட எனக்கு இருக்குல்ல… உங்க ப்ளைட்ல எனக்கு டிக்கெட் கிடைக்கலைன்னா… வேற ப்ளைட்ல… நான் தனியா கூட வந்துடுவேன்… அப்பவும் ஸ்ட்ரெயிட் ப்ளைட் இல்லைனாலும் பரவால்ல…ரெண்டு,மூனு இடத்தில், வேற வேற ப்ளைட்ல ஏறி, இறங்கினாலும் நான் ‘அட்ஜஸ்ட்’ பண்ணிப்பேன். எப்படியும்… நான் உங்க கூட இருக்கனும்… இருபது நாளெல்லாம் நான் உங்களைவிட்டு தனியா இருக்கமாட்டேன்….” என இவள் சொன்னதும்,
“அடியேய்… எத்தனை தடவை இதை சொல்ல சொல்லி உன்னை நான் கெஞ்சியிருப்பேன்… அப்போல்லாம் இதை சொல்லாம,எப்ப வந்து எதை சொல்ற லக்ஸ் நீ!”என இவன் கோபமாக அவளை இறுக்க,
“எப்போ சொல்வேன்… எதை சொல்வேன்னு எனக்கே தெரியாது.ஆனா சொல்லவேண்டிய விஷயத்தை சொல்லவேண்டிய ஆள்கிட்ட கரைக்ட்டா சொல்வேன்!” என வார்த்தையால் ஒரு ‘பன்ச்’,அவனின் மார்பில் தன் இதழால் அழுத்தி இன்னொரு ‘பன்ச்’ கொடுத்தாள் பிரியா.
அவளின் இரண்டு ‘பன்ச்’சால் ஹரியின் கோபம் பஞ்சராகி,”என் பட்டு!” என ஆசையாக அவளை அணைக்க,
““இப்போ என்ன பட்டு?” என அந்த ரணகளத்திலும் குதூகலமாய் கேட்டாள் அவனின் பட்டு.
‘நீ என்ன மாதிரி டிசைன் பேபி?’ என பார்வையால் கேட்ட ஹரி,“ம்ம்ம்… பலசமயம் பெருமையா… மெத்துமெத்துன்னு இருக்கறப் பட்டு சிலசமயம் ‘ஹான்டில்’ பண்ணமுடியாம படுத்துமில்ல… அந்த டைம் ‘பட்டு’ இது!” என அப்போதும் அவளின் கேள்விக்கு பல்லைக்கடித்துக்கொண்டே பதிலளிக்க,
அவனின் பதிலுக்கு இவள் சொன்ன,”தாங்க்ஸ்…” கேட்டு அவன் நொந்தேப்போனான்.
இதுவரை ‘தன்னளவுக்கு இவளுக்கு ‘தான்’ பிடித்தம் இல்லையோ!’ என எண்ணி வருந்திக்கொண்டிருந்த ஹரி, இப்போது ப்ரியாவின் சொல்லாலும் செயலாலும் ஆனந்தக்கடலில் மூழ்கிப் போனான்.
அவளின் இந்த ‘நீங்க இல்லாம என்னால இருக்கமுடியாது!’ என்ற வார்த்தைகளைக் கேட்கத்தானே அவன் காத்திருந்தான்.அதை அவள் இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் சொன்னாலும் அவனால் சந்தோஷப்படாமல் இருக்கமுடியவில்லை.ஆனால் ஏன் இந்த திடீர் மாற்றம்?
‘இப்ப பண்ற இந்த ஆர்பாட்டத்தை ஒரு வாரம் முன்னாடி பண்ணியிருந்தா கூட நான் என்னோட ட்ரிப்பை தள்ளிப் போட்டிருக்கலாமே! நேத்துவரைக்கும் நல்லாத்தானே இருந்தா? இல்லையோ… ஒரு நாலு அஞ்சு நாளா சோப்பு கொஞ்சம் டல்லாதான் இருந்தாளோ? நாமதான்,ஓவர் நினைப்புன்னு கண்டுக்காம விட்டுட்டமோ! எதுக்கு இந்த திடீர் மாற்றம்!’
“லக்ஸ் சோப்பு! நேத்துவரைக்கும் நல்லாதானே இருந்த! இப்ப என் இப்படி அடம்பிடிக்கற?” என மனதில் நினைத்ததை இவன் கேட்டதும்,
அவனின் விசாரிப்பில் வெகுண்டவள், “நான் நேத்துவரைக்கும் நல்லாயிருந்தேன்னு யார் சொன்னா உங்ககிட்ட? அவ்வளவு அழகா என்னை நீங்க கவனிச்சிட்டு இருக்கீங்க! நான் ஒரு வாரமா இப்ப சொன்னதை எப்படி உங்ககிட்ட சொல்றதுன்னு தவிச்சிட்டு இருந்தேன்.முதலில் இப்படிதான் இருக்கும், ஆனா போக போக சரியாயிடும்னு நினைச்சிட்டு என்னை நானே தேத்திட்டு இருந்தா… நாள் நெருங்க- நெருங்க என்னால முடியல.ம்ம்ம்… நான் மாட்டேன்! இங்க நீங்க இல்லாம இருக்கமாட்டேன்!” என கோபத்தில் ஆரம்பித்து சோகத்தில் முடித்தாள்.
“என்னது… ஒருவாரமா சொல்ல நினைச்சிட்டு இருந்தியா? மக்கு சோப்பு! அதை அப்பவே சொல்றதுக்கு என்ன! அப்படி சொல்லி இருந்தா நான் என்னோட ட்ரிப்பை போஸ்ட்போன் பண்ணியிருந்திருப்பேனே!”
‘ஒருவாரம் முன்னாடிவரை ட்ரிப்பை போஸ்ட்போன் செய்ய சான்ஸ் இருந்ததா?’ இதைக்கேட்டதும் வந்ததே ஆத்திரம் அவளுக்கு.
“எல்லாத்தையும் நான் தான் சொல்லனுமா? சோப்பு! நீ இல்லாம நான் தனியா போகமாட்டேன்னு, நீங்க சொல்றதுக்கு என்ன!” சண்டைக்கு வந்தவளிடம்,
“நீதானே-டி ட்வென்டி டேஸ் தானே நான் இங்க மானேஜ் செய்துப்பேன், நீங்க ப்ளான் பண்ணப்படி கிளம்புங்க, நான் பின்னாடி வரேன்னு வக்கனையா அப்ப சொன்ன?” இவனும் விடவில்லை.
“ஓஓஒ… இவர் நான் சொல்றதை தப்பாம அப்படியே ஃபால்லோ பண்றவர்தான். தினமும் டவலை பெட்ல போடாதீங்கன்னு சொன்னதை ஃபால்லோ பண்றீங்களா? பேஸ்புக்ல என்னை ஃபால்லோ பண்ண சொன்னேனே… அதை ஃபால்லோ பண்ணீங்களா? நான் முக்கியமா சொன்னதையெல்லாம் ஃபால்லோ பண்ணாம விட்டுட்டு, இதை மட்டும் பக்காவா அப்படியே ஃபால்லோ பண்ணியிருக்கீங்க. அப்படின்னா இப்ப நீங்க என்னைவிட்டுட்டு போகாதீங்கன்னு நான் சொல்றேன், இதையும் அப்படியே ஃபால்லோ பண்ணுங்க பார்க்கலாம்!”
எல்லாமும் நியாம்தான் காதலிலும் சண்டையிலும்! அதுக்காக இப்படியா… அநியாயமா பேசுவா ஒருத்தி? அயர்ந்து போய் விட்டான் ஹரி.
அதன் பின் சுமார் ஒருமணி நேரமாய் அவன் விதவிதமாய் அவளை சமாதானப்படுத்த முயற்சிக்க,இவள் ஒரே விதமாய்…’அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது!’ என்றே சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள். அத்தோடுவிட்டாளா… என்றால் அதுவும் இல்லை, ‘அங்கே போய் பாச்சிலர் லைப் என்ஜாய் செய்ய ஆசைப்பட்டுதான் ஹரி வேண்டுமென்றே அவளை இங்கே விட்டுவிட்டு செல்ல நினைக்கிறான், இவன் தான் முதலிலே கல்யாணத்தை நிறுத்த நினைத்தவன் தானே, அதனால் தான் இப்போது இருபது நாள் தனியாக இருக்க ஆசைப்பட்டு இப்படி செய்கிறான்…’என அபாண்டமாய் அவன் மீது பழி சுமத்தினாள்.
பாவம் அந்த பச்சபுள்ள! பத்துநாளா பசலையில அது தவிச்ச தவிப்பு இவளுக்கு எங்க தெரியப் போகுது!அது பட்டக் கவலையில அதனோட ‘செம்பு கடா’ கழண்டு கீழ விழுந்துடுச்சி!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *