Categories
K. Kokila On-Going Novels

அத்தியாயம் – 22

Free Download WordPress Themes and plugins.

அத்தியாயம் 22:

“அம்மா டிரைவிங் லைசன்ஸ் வச்சிருக்க தானே” என்று துருவ் முன்னால் சென்றுக் கொண்டிருந்த மஹதியைப் பார்த்தவாறேக் கேட்டான்.
“எப்படியோ உன் அப்பா காசுக் கொடுத்து வாங்கிட்டார் டா. அதை ஏன் இப்போ கேட்கிற?” என்று யோசனையுடன் கேட்டவர், அவன் விஷம புன்னகையைப் பார்த்ததும்,
“உதைப் பட போற. வீட்டில் போய் என்னை விட்டுட்டு அப்புறம் போய் லவ் பண்ணு” என்று பதறினார். அவன் சிரித்துக் கொண்டே,
“லைசன்ஸ்க்கு பூஜை போட்டது போதும். அப்படியே யு டர்ன் போட்டு திலகா ஆன்ட்டி காலில் விழு. நான் போய் அவங்க பொண்ணுட்ட பேசிட்டு வரேன்” என்று காரை நிறுத்தினான்.
“ஏ!!! அப்போ கையெடுத்து கும்பிடாத சொன்னியே டா” என்று அதே பதட்டத்துடன் அன்பரசிக் கேட்க,
“நான் இருக்கும் போது கும்பிட்டால், அம்மாவை விட்டு கொடுக்கிறவனுக்கு எப்படி பொண்ணு தரதுன்னு அங்கிள் ஆன்ட்டி யோசிப்பாங்களே” என்று மேலும் சிரித்தான்.
“அடப்பாவி!!! அது சென்டிமென்ட் சீன் இல்லையாடா?” என்றுக் கேட்கும் போதே, அவன் காரில் இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்து விட்டான். அவனை நன்றாக திட்டியபடியே, அன்பரசியும் அனைத்து கடவுள்களையும் வேண்டி, காரை இயக்க ஆரம்பித்தார்.
சிக்னலுக்காக நின்றிருந்த வண்டியில், மஹதியின் பின்னால் அமர்ந்துக் கொண்டான். கண்ணாடி வழியாக அவன் நடந்து வந்ததையும், தன் வண்டியில் ஏறியதையும் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தவள், அமைதியாகவே வண்டியை செலுத்தினாள். முதலில் தோளில் கைப்போட்டவன், சற்று தூரம் சென்றதும் அவள் வயிற்றைக் கட்டிக் கொண்டான். அவள் தோள் வளைவில் முகத்தைப் பொருத்தி, காதோரமாக,
“யோசிச்சு பார்த்தால் மிராக்கிளா இருக்கு. இத்தனை வருஷங்களா உன் மேல் இருக்கும் லவ் கொஞ்சம் கூட குறையல. சொல்ல போனால் அதிகமாகிட்டே போகுது” என்று ஹஸ்கி குரலில் கிசுகிசுக்க, கூச்சத்தில் மஹதிக்கு கைகள் தடுமாற, பின்னால் அமர்ந்திருந்தவன் வேகமாக அவள் கைகளை இருபுறமும் எட்டி பிடிக்க, இப்போது மேலும் நெருக்கமாக அவனுக்குள் அவள் இருக்க, ஒரப்பார்வையில் அவனை முறைத்தவள், வண்டியை நிறுத்த முயற்சித்தாள்.
ஆனால் முடியாமல் வண்டி அவன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்து, சீறிப் பாயவும், அவன் கைகளிலே அடித்து விட்டு, பயத்தில் கண்களை இறுக மூடினாள். ஏதோ பாலத்தில் ஏறுகிறோம் என்று மட்டும் புரிந்தது. வண்டி நின்ற உணர்வில் கண்களை திறந்தால், பாதிக்கு மேல் இன்னும் கட்டப்படாத பாலத்தில் இருவர் மட்டும் தனித்து இருந்தனர். அவன் வண்டியை விட்டு இறங்கி சென்று பாலத்தின் கீழே செல்லும் வாகனங்களை பார்த்தப்படி நிற்க, மஹதியும் ஒரு ஓரமாக வண்டியை நிறுத்தி விட்டு, அவனருகே அந்த பாலத்தின் சுவற்றில் சாய்ந்து நின்றாள்.
“என் மஹா, எங்கே போக போறான்னு இருப்பேன். ஆனால் அடித்து பிடித்து ஓடி வரணும்ன்னா உன் அத்தை பையனோ, ஒரு அமெரிக்க மாப்பிள்ளையோ தேவைப் படுறான் இல்ல” என்று தன்னை எண்ணி நகைத்தவன்,
“சங்கீத்க்கும், எனக்கும் ப்ராப்ளம் இல்லன்னா நிச்சயமா சொல்லிருப்பேன் மஹா. அட்லீஸ்ட் நீயாவது சொல்ல மாட்டியான்னு தான் அடிக்கடி கேட்பேன்.. நீ..ம்ஹூம்” என்று மேலும் சிரித்து, அவளைப் பார்க்க அனைத்தையும் காதில் வாங்கினாலும், எந்த பிரதிபலிப்பையும் காட்டாமல் அமைதியாக நின்றிருந்தாள்.
அவளருகே வந்து இருபுறமும் கைகளை ஊன்றி குனிந்தவனை விழியெடுக்காமல் பார்த்தவள், அவன் சரியாக முத்தமிட முயற்சிக்கும் போது, கைவளைவில் தப்பித்து ஓட முயற்சிக்க, அவளை நிறுத்தி வைக்க முற்பட்ட போது அவளின் துப்பட்டா மட்டும் இப்போது அவன் கைகளில் சிக்கிக் கொண்டது.
துப்பட்டாவின் ஒரு புறத்தை பிடித்தப்படி மஹதி நிற்க, அவன் வேகமாக இழுத்த வேகத்தில் அவன் மேலேயே வந்து விழுந்து, அவனை நிமிர்ந்து காதலுடன் பார்க்க, அவள் விழிகளையை இமைக்காமல் பார்த்தவன், சட்டென்று இதழில் தன் இதழ் பதித்து விட்டு அவளைப் பார்த்தான்.
அவள் மறுப்பாக தலையை இருபுறமும் ஆட்ட, அவனும் விடாமல் மீண்டும் மீண்டும் இதழில் மட்டுமே முத்தத்தை பதித்தப்படியே இருந்தான். எண்ணிக்கையின்றி முத்த மழை தொடர்ந்த போது அவளே ஒரு கட்டத்தில் உள்ளங்கையால் தடுத்து, “போதும் துருவ்” என்றாள்.
உள்ளங்கையிலும் இதழை பதித்தவன், அப்படியே அவள் கையை விடாமல் தன்னருகே இழுத்து, இடையில் கைப்போட்டு, அவளையும் தன்னருகே அமர்த்தி, அவனும் அமர்ந்தான். கீழே சென்றுக் கொண்டிருந்த வாகனங்கள் மற்றும் சாலையோர விளக்கின் உபயத்தால் ஒளிரும் முகத்தையும், வெட்கத்தில் நொடிக்கொரு தடவை சிமிட்டும் கண்களையும் ரசித்தவாறே,
“என்னிடம் நேரடியாக பேச உனக்கு என்ன கஷ்டம்? ஏன் யாரோ ஒருத்தி மாதிரி மெசேஜ் எல்லாம்…” என்றான்
“நாம் அன்னைக்கு நைட் நல்லாதானே பேசினோம். நீ சொல்லாமலேயே போயிட்ட. என்ன பிரச்சனை தெரியல. எங்கேயாவது பார்ப்போமான்னு எத்தனை நாள் நினைத்திருக்கேன் தெரியுமா?”
“ஹோ உனக்கு யாரும் எதுவும் சொல்லவே இல்லையா?” என்றான்.
“ம்ஹூம்… சினிமாவில் வர மாதிரி நீயும் லெக்சரரா வருவ. நான் சைட் அடிக்கலாம்னு எல்லாம் கனவு கண்டு இருக்கேன்”
“அடிப்பாவி என்னை சைட் அடிக்க தான் இந்த கோர்ஸ் செலக்ட் பண்ணியா? உனக்கு இன்ட்ரஸ்ட் இல்லையா” என்றான் சிரிப்புடன்.
“நான் கோர்ஸ் செலக்ட் பண்ணும் போது என் மைண்ட்ல அது மட்டும் தான் இருந்தது” என்று மஹதி புன்னகைக்க, அவள் இதழை இரு விரலால் குவித்து,
“ஃப்ராடு ஃப்ராடு” என்று சிரிக்கவும்,
“ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் அந்த ஷீட்டிங் ஸ்பாட்ல தான் பார்த்தேன். நீ பேசவே இல்ல. எனக்கு ரொம்ப நாள் கழித்து பேசற தயக்கம் மட்டும் தான் இருந்தது. பட் நீ அப்படி இல்லைன்னு தெரிந்து கார்த்திக்கிடம் கேட்டேன் அவன் தான் சொன்னான். அப்புறம்…” என்று யோசித்தவள்,
“இப்போ பொண்ணு பார்க்கலாம் வராங்க சொன்னதும் நீ எனக்கு வேணும். நீ மஹதியை லவ் பண்ணாலும் சரி. அந்த யாரோ ஒருத்தியை லவ் பண்ணாலும் சரின்னு நானே ஒரு முடிவுக்கு வந்துட்டேன்” என்று புன்னகைத்தாள்.
அதற்கும் விரிந்த புன்னகையை பதிலாகக் கொடுத்தவன்,
“அது எப்படி? மஹதி எனக்குள்ள இருக்கும் போது யாரோ ஒருத்தி வருவா” என்று கேள்வியிலேயே பதிலை சொல்ல, மஹதியும் ஆச்சரியத்தில் விழிகளை விரிக்கும் போது,
“இப்பவும் அந்த அன்நௌன் பர்சன் 80 வயது பாட்டியா இருந்திருந்தாலும் எனக்கு ஸ்பெஷல் தான். பட் மஹா வேற. என்னை விட்டு பிரித்து பார்தத்தில்லை. எனக்குள் ஒருத்தி” என்றான்.
“ஹோ எனக்குள் ஒருத்தியை தான் இவ்ளோ டார்ச்சர் பண்ணுவியா?”
“வொர்க்ல 100% பர்ஃபெக்க்ஷன் எதிர்பார்ப்பது ஒரு தப்பா? அடுத்த ப்ராஜெக்ட்ல என்னோட டீம்ல இருந்தாலும் அப்படிதான்” என்று புன்னகைக்க,
“அடுத்த ப்ராஜெக்ட் உன்னோடவா?” என்று ஒரு கும்பிடு போட்டவள், “குமரன் கூடவே குப்பைக் கொட்டிக்கிறேன் ஆளை விடு” என்று சொல்லவும் சிரித்தான்.
“கேட்கவே மறந்துட்டேன். எப்படி கண்டுபிடிச்சீங்க?” என்றாள்.
“ஃப்லிம் இன்டஸ்ட்ரீல யார் நல்லவங்க தெரியாது. எப்பவும் கேர்ள்ஸ்க்கிட்ட கேர்ஃபுல்லா இருக்கணும். இல்லனா செக்சுவல் ஹாரஸ்மென்ட்ன்னு அப்படியே மாத்திடுவாங்க. அப்படிதான் சங்கீத் மாட்டிக்கிட்டு உங்க ஃபேமிலியே கஷ்டபட்டீங்க” என்றதும், எதற்கு சம்மந்தமின்றி பேசுகிறான் என்று யோசித்தவாறே தலையசைத்தாள்.
“அன்னைக்கு ரெக்கார்டிங் ஸ்டுடியோல நடந்த பிரச்சனையில் அந்த பொண்ணை பற்றின விஷயங்களை எதற்கும் கேதர் பண்ணி வை. பின்னால் ஏதாவது ப்ராப்ளம் பண்ணினால் நம்ம கையில் ஏதாவது இருக்கணும் இல்லன்னு சொன்னேன். அதற்காக கார்த்திக் தான் ஒருத்தனை அழைச்சிட்டு வந்தான். இந்த நம்பரை பற்றியும் கண்டுபிடின்னு என் ஃபோனையும் வாங்கி கொடுத்தான்”
“ஹோ அவ்ளோ ஈசியா கண்டுபிடிச்சிடீங்களா?”
“இல்லை. உங்க லோகேஷன்ல இருந்து மேசேஜ் வர்துன்னு சொல்லவும், நீயா இருப்பியோன்னு ஒரு டவுட் வந்தது. இதை கார்த்திக்கிட்ட சொன்னால் பிரச்சனையாகிடும்னு அவனிடம் சொல்லாமல், இந்த நம்பரின் டீடெய்ல்ஸ் மட்டும் வாங்கினேன். நீயா தான் இருப்பியோன்னு பல ஆங்கிள யோசித்தாலும், அந்த நைட்டி போட்ட பாட்டிக்கும் உனக்கும் என்ன சம்மந்தம்ன்னு புரியவே இல்ல. அப்புறம் தான் ஒருவேளை என் அம்மாவோட வேலையோன்னு அப்படி எல்லாம் பேசினேன். ஏன்னா நெட்வொர்க் லொகேஷன் மாத்துறதும் ஈஸி. நாம் ஃபோன்ல பேசிட்டு இருக்க இரண்டு வருஷமும், நான் அம்மாவிடமும் பேசுறதே இல்ல தானே. நான் அன்னைக்கு கான்ஃப்ரன்ஸ் ஹாலில் ஃபோனையே உற்று பார்த்தது, கடத்த போறேன் சொன்னது, ஆணாக இருந்தாலும் சரி நேரில் பார்க்கணும் சொன்னது, எல்லாமே என் அம்மாவை அந்த இடத்தில் நினைத்து தான்”
“பேக்ரவுண்ட்ல இவ்ளோ நடந்திருக்கா? நான் வேற மாதிரி புரிஞ்சிக்கிட்டேன்” என்று சிரித்தவளிடம்,
“நைட்டி போட்ட பாட்டியோட பக்கத்து வீட்டில் எங்க யூனிட் பையன் ஒருத்தன் இருக்கான். அவன் தான் சொன்னான். பாட்டி மதுரை மேரேஜ்க்கு போனதை, சோ ரிலேட் பண்ணியாச்சு. நீயும் ஹரியும் மேரேஜ்ல பண்ணின அனிமேஷன் வொர்க், அன்ட் எனக்கு அனுப்பின பர்த்டே அனிமேஷன் வொர்க் இப்படி நிறைய இருந்தாலும், எல்லாமே கெஸ் தான். நீ அந்த கார்டுக்கு கொடுத்த ரியாக்சன் வச்சு தான், கன்ஃபார்ம் பண்ணினேன்”
“போட்டு வாங்கியிருக்கீங்களா? நானாதான் மாட்டிக்கிட்டேன்னா?” என்று கவலையாக சொல்ல, அந்த நேரம் அலைபேசி சிணுங்கியது.
“இவன் எதுக்கு கூப்பிடுறான்” என்று சொல்லியபடியே ஒருகையை அவள் தோளில் போட்டப்படி பேசினான்.
“டேய் என்னடா நடக்குது இங்கே? நான் ஒருத்தன் என்கேஜ்மென்ட் முடிந்து உட்கார்ந்திருக்கேன். உங்க கல்யாண தேதி பற்றி சீரியஸ் டிஸ்கஷன் போகுது” என்றான் மறுமுனையில் கார்த்திக்.
“அதுக்கெல்லாம் லக் வேணும்டா” என்று சிரித்தவன்,
“சரி என்ன பேசிக்கிறாங்க. அம்மா வந்துட்டாங்களா?” என்றான் ஆர்வம் குறையாமல்
“ம்ம்..இரண்டு பேருமே அவங்க முறைப்படி தான் மேரேஜ் பண்ணணும்னு பிடிவாதமா இருக்காங்க. கஷ்டம் தான். எப்படியும் உங்க மேரேஜ் முன்னாடி எனக்கு கல்யாணம் ஆகிடும்” என்று கார்த்திக் சிரித்தப்படி சொல்லவும்,
“ஒழுங்கா அவங்களுக்குள்ள கன்வீன்ஸ் ஆகிட்டால் மஹதியை வீட்டுக்கு கொண்டு வந்து விடுவேன். இல்லனா இப்படியே ஓடி போயிடுவோம் சொல்லு” என்று சர்வ சாதாரணமாகச் சொல்லி மஹதியிடம் அடியைப் பெற்றுக் கொண்டான்.
“அடப்பாவி!!! உங்களை சேர்த்து வைத்த பாவத்துக்கு மொத்து வாங்கி கொடுக்காமல் இரண்டு பேரும் வீட்டுக்கு வாங்க. உங்களால மட்டும் தான் உங்க பேரண்ட்ஸை சமாளிக்க முடியும்”
சிரித்துக் கொண்டே அலைபேசியை துண்டித்தவன், “வீட்டுக்கு போகணுமா?” என்று சலிப்பாகக் கேட்க, மஹதி சிரித்தப்படியே எழ, அவள் கையை பிடித்து நிறுத்தினான்.
“பெட்ரோல் காலியாகிற வரை ஒரு லாங்க் டிரைவ் போலம்னு தான் வந்தேன் மஹா. அட்லீஸ்ட் கூடுவாஞ்சேரி வரையிலாவது போய்ட்டு வரலாம்” என்று சொல்லவும், மஹதி தலையசைக்க, உற்சாகமாக எழுந்தவன், மீண்டும் அவள் இதழில் முத்தத்தை பதிக்க,
“பேசாமா வா துருவ்” என்று அதட்டினாலும், மனதினுள் ரசித்தப்படியே வண்டியை எடுத்தாள்.
“ஆமா உனக்காக இவ்ளோ பண்ணியிருக்கேன். நீ ஒரு துரும்பையாவது கிள்ளி போட்டியா?” என்று மஹதி கேட்கவும், அருகே வந்தவன்,
“சொன்னால் திட்ட மாட்டியே” என்று புதிராக சொல்லவும், அவளும் ஆர்வமாக தலையசைத்து, “சொல்லு” என்று அவனை ஊக்கினாள்.
“டெல்லியில் ஒரு கம்பெனியில் இன்டர்வியூ அட்டென்ட் பண்ணி ஜாப் கிடைக்கலன்னு கவலையா சொன்னியே, அதில் நீயும் ஒன் ஆஃப் த டாப்பர்” என்றான்.
அவனை முறைத்தவள், அவனை ஏற்றிக் கொள்ளாமல், சர்ரென்று வண்டியை எடுத்து சென்று விட்டாள்.
“ஏ!!!” என்று பின்னால் துரத்தியப்படியே இருந்து கத்தி, பேசாமல் நின்று விட்டான். பாலம் முடியும் வரை சென்றவள் மீண்டும் வண்டியை திருப்பி அவனை நோக்கி வர, புன்னகையுடன் நின்றிருந்தான்.
“அந்த ப்ராஞ்ச்ல ஹாலிவுட் ப்ராஜெக்ட்க்கு அனுப்பிடுவானுக. நீ சென்னை ப்ராஞ்ச்க்கு வருவ நினைத்து, உனக்காக நான் எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு சென்னையில் இருக்கேனே!! அது புரியலயா டி லூசு” என்று சொல்லவும் மனம் சற்று அமைதியானாலும், அவள் மனம் கொதித்ததை வண்டியின் உறுமல் சத்தம் சொல்ல,
“ப்ளீஸ் மஹா. திரும்ப சண்டை வேணாம். இப்போவும் ஒரு ஃபிலிம் ஃபெஸ்டிவலுக்கு செலக்ட் பண்ணியிருக்காங்க. அவார்டு கிடைக்குதோ இல்லையோ, நிச்சயமா உங்க 4 பேருக்குமே நல்ல ஃப்யூச்சர் இருக்கு” என்று அவன் குழுவையே சேர்த்து சொல்லி, அவன் கெஞ்சவும்,
“நீ தான் பைத்தியம் மாதிரி எல்லாத்தையும் விட்டன்னா… நானும் விடணுமா? சரி முடிந்ததை பேசி ஒண்ணும் ஆகப் போறதில்ல. பட் நான் நல்ல சேலரி வாங்கிற வரை கல்யாணத்தை தள்ளி வச்சிக்கலாம்” என்று அவனை ஏற சொன்னாள். நொடிக்குள் மீண்டும் இதழில் இதழ் பதித்து எடுத்தவன்,
“லிவ் இன் கூட ஓகே தான்” என்றதும், மீண்டும் அவனுக்கு அடி வைத்து, அரும்பிய புன்னகையை அவனறியாதவாறு முகத்தை திரும்பிக் கொள்ள, அவனும் மறுபுறம் வந்து தலை சாய்த்து அவள் முகத்தை பார்த்து புன்னகைக்க, கண்டுக்கொண்டவனின் நெஞ்சிலேயே சிவந்திருந்த தன் முகத்தை மறைத்தாள். ஸ்கூட்டியில் அமர்ந்திருந்தபடியே தன் நெஞ்சில் சாய்ந்திருந்தவளின் உச்சந்தலையில் இதழ் பதித்தவன்,
“கல்யாணத்துக்கு அப்புறமும் இப்படி தான் இருப்பியா மேடம்” என்றான் போலியான கவலைக் குரலில்.

அடிமனக் கனவுகள் பலிக்கிறதே
இது கடவுள் எழுதும் கவிதை வரிகள் தானே
-(கவிஞர் வைரமுத்து)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *